สอช.

วันนี้พูดถุงเรื่องของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา  ว่ามีกี่แห่ง และประกอบไปด้วยอะไรบ้าง

จากการเรียนจึงได้่ทราบถึงข้อมูลต่างๆของ สอช.

พันธกิจของ 

• จัดการอาชีวศึกษาและฝึกอบรมวิชาชีพให้มีคุณภาพมาตรฐาน

• ขยายโอกาสทางการศึกษาวิชาชีพ อย่างทั่วถึงและเสมอภาค 

• วิจัย สร้างนวัตกรรม พัฒนาองค์ความรู้ เพื่อการพัฒนาอาชีพ

สถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษามีจำนวน 415 แห่ง ประกอบด้วย

1. วิทยาลัยเทคนิค	110 แห่ง
2. วิทยาลัยอาชีวศึกษา	36 แห่ง
3. วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี	43 แห่ง
4. วิทยาลัยสารพัดช่าง	53 แห่ง
5. วิทยาลัยการอาชีพ	142 แห่ง
6. วิทยาลัยพณิชยการ	5 แห่ง
7. วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมการต่อเรือ	3 แห่ง
8. วิทยาลัยศิลปหัตกรรม	2 แห่ง
9. วิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยว	3 แห่ง
10. วิทยาลัยประมง	4 แห่ง
11. กาญจนาภิเษกวิทยาลัยช่างทองหลวง	1 แห่ง
12. วิทยาลัยเทคโนโลยีและการจัดการ	11 แห่ง
13. วิทยาลัยอาชีวศึกษาเทคโนโลยีฐานวิทยาศาสตร์	1 แห่ง
14. ศูนย์ฝึกอบรมวิศวกรรมเกษตร	1 แห่ง

ตราสัญลักษณ์

แผนพัฒนาเศรษฐกิจ ฉบับ 1 -11

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ แผน 1-11

ฉบับที่ 1 (2504-2509)  ฉบับนี้เน้นเกี่ยวกับการอาชีวศึกษาเพื่อผลิตคนและเศรษฐกิจของประเทศให้มีคุณภาพที่ดีขึ้น ต้องการคนที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน เพื่อวางแผนพัฒนาประเทศให้ก้าวทันต่อข่าวสารและเหตุการณ์ในปัจจุบัน
ฉบับที่ 2 (2510-2514) ฉบับนี้เน้นการจัดการศึกษาให้สอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม มีการจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า เพื่อรวมเทคนิคธนบุรีเข้าด้วยกัน
ฉบับที่ 3 (2515-2519)  เน้นการส่งเสริมสนับสนุนด้านการเกษตร  มุ่งเน้นความสำคัญของอาชีวศึกษาควบคู่ไปกับการเกษตร มีการประกาศใช้พ.ร.บ.วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา คือรวมอาชีวศึกษาและวิทยาลัยเทคนิค 28 แห่งเข้าด้วยกันและเปิดสอนปริญญาตรี
ฉบับที่ 4 (2520-2524)  มุ่งเน้นเนื้อหาและกระบวนการเรียนรู้ มีโครงสร้างหลักสูตรให้มีความเพียงพอในการประกอบอาชีพ ได้กำหนดนโยบายที่จะพัฒนาการศึกษาในชนบทเพื่อการประกอบอาชีพ
ฉบับที่ 5 (2525-2529) เน้นพัฒนาการศึกษาทั้งด้านปริมาณและด้านคุณภาพให้เหมาะสมกับความต้องการในการพัฒนาเศรษฐกิจ เสริมสร้างให้ผู้เรียนมีความรู้ ความคิ ความสามารถที่จะพัฒนาประเทศได้
ฉบับที่ 6 (2530-2534)  ฉบับนี้เน้นการพัฒนาเศรษฐกิจมาก โดยเน้นฝึกการปฎิบัติด้านการงาน การลงมือทำ อย่างเป็นกระบวนการเป็นขั้นเป็นตอน   เพื่อเพิ่ม ค่านิยม คุณธรรม ทักษะ และความสามารถให้มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น และขยายสู่ท้องถิ่น
ฉบับที่ 7 (2535-2539) เน้นการพัฒนาการผลิตกำลังคนให้มีความรู้และทักษะที่ดีกับการขยายตัวของเศรษฐกิจ และเทคโนโลยีการประกอบอาชีพอิสระ ส่งเสริมวิชาชีพระยะสั้นแก่ชุมชน
ฉบับที่ 8 (2540-2544) เน้นการฝึกงานให้เกิดความชำนาญด้านทักษะทั้งในสถานศึกษาและสถานประกอบการ  เร่งรัดการดำเนินงานอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี
ฉบับที่ 9 (2545-2549) ได้นำแนวคิดพระราชดำรัชของในหลวงมาใช้ คือ เศรษฐกิจพอเพียง โดยเน้นให้ทุกคนมีความพอดี พอประมาน ไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป
ฉบับที่ 10 (2550-2554)ยังคงยึดพื้นฐานแนวคิดที่สำคัญภาย ใต้หลัก “ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง”   เพื่อให้สามารถพึ่งตนเอง   มีภูมิคุ้มกันและสร้างสมดุลของการพัฒนาให้เกิดขึ้นทุกมิติ   โดยอาศัยทุนของประเทศที่มีสะสมอยู่มากมาย  ทั้งทุนทางเศรษฐกิจ ทุนทางสังคม และทุนทางทรัพยากรทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมาใช้ให้เกิดประโยชน์และเสริม สร้างให้เข้มแข็ง  เป็นรากฐานการพัฒนาประเทศให้เกิดความยั่งยืนทั้งในระดับบุคคล ครอบครัว  ชุมชนและสังคม รวมทั้งระดับประเทศ

ฉบับที่ 11 (2555-2559)ในฉบับปัจจุบันนี้ เน้น พัฒนาเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องการเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งสอดคล้องกับการเป็นประชาคมอาเซียนิ 3 ด้านด้วยกัน

1.ประชาคมความมั่นคงอาเซียน มีวัตถุประสงค์ที่จะทำให้ประเทศในภูมิภาคอยู่อย่างสันติสุข แก้ไขปัญหาภายในภูมิภาคโดยสันติวิธี และยึดมั่นในหลักความมั่นคงรอบด้าน ประชาคมสังคมวัฒนธรรมอาเซียน 
2.การประยุกต์ใช้ เทคโนโลยีที่เหมาะสมมาผสมผสานร่วมกับจุดแข็งในสังคมไทยเช่นเชื่อมโยงกับ วัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น เปิดโอกาสการค้าบริการในสาขาที่ไทยมีความเข้มแข็ง เช่น
ท่องเที่ยว โรงแรมและภัตตาคาร สุขภาพ ฯลฯ 
3.ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน การพัฒนาเทคโนโลยีไปสู่เศรษฐกิจยุคใหม่ เป็นปัจจัยการผลักดันให้เกิดเศรษฐกิจยุคใหม่ ไปกับการผสมผสานกับเทคโนโลยียุคใหม่ เข้ากับความคิดสร้างสรรค์และความรู้เหมาะสกลายเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจมากกว่า การใช้เทคโนโลยีเช่นเครื่องจักร

ประชาคมอาเซียนทั้ง 10 ประเทศ

บทที่ 1 เรื่องหลักสูตรและวิวัฒนาการของ อาชีวศึกษา

...อาชีวศึกษา เริ่มต้นมาจากการศึกษานอกระบบ การความรู้ที่ถ่ายทอดมาในครอบครัว จากรุ่นสู่รุ่น จนเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ กระทั่งเห็นความสำคัญของ อาชีวศึกษา จึงจัดเข้าสู่ การเรียนในระบบต่อไป..

...วิวัฒนาการของอาชีวศึกษา  ในแต่ละสมัยนั้นแต่งต่างกันออกไป ในสมัยสุโขทัย เราจะได้เรียนรู้มาจากครอบครัว สมมุติว่าครอบครัวเราประกอบอาชีพใด ลูกหลานก็จะมีความรู้ในเรื่องนั้นและประกอบอาชีพตามครอบครัว  สมัยกรุงธนบุรี ในสมัยนี้จะเน้นเกี่ยวกับการปกป้องประเทศมากกว่า ไม่ต่อยสนใจในเรื่องของอาชีพมากนัก ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น (ร.1-ร.4) ในสมัยนี้การอาชีวศึกษาไม่ได้แยกออกมาอย่างเด่นชัดเท่าไหร่ แต่เป็นการเรียนหนังสือกับการสอนวิชาเพื่อประกอบอาชีพควบคู่กันไป โดยมีพระประมุขเป็นผู้สนับสนุน ต่อมาในสมันรัชการที่5 ภายหลังการเปลี่ยนแปลง - ปัจจุบัน  การปกครอง โดยคณะราษฎร์ ได้พูดถึง ประกาศหลัก 6 ประการเป็นการบริหารประเทศ จากแผนการศึกษา พ.ศ.2548 มีการเรียนการสอนในขั้นเตรียมอุดมศึกษาหรือมหาวิทยาลัยนั่นเอง โดยที่การอาชีวศึกษาก็ได้มรการจัดการเรียนการสอนในขั้นอุดมศึกษานี้ด้วย

การศึกษาด้วยตนเอง บทที่ 1 เรื่อง สาระเบื้องต้นของอาชีวศึกษา

1. บทนำ เรื่องแนวคิดของอาชีวศึกษา   

...........อาชีวเกิดขึ้นครั้งแรกทั้งในไทยและสากล เริ่มแรกเกิดขึ้นที่เป็นการศึกษานอกระบบ เป็นการเรียนที่ไม่มีแบบแผน เนื้อหาความรู้เพื่อการยังชีพ ถ่ายทอดสู่รุ่นต่อรุ่น แต่ต่อมาได้มีหน่วยงานเข้ามาวางนโยบายกำกับดูแลการดำเนินงานของหน่วยงานได้ชัดเจนมากขึ้น

...........ถ้ามีคนถามว่าอาชีวศึกษานั้น คือ อะไร หลายคนคงตอบว่า คือ การเรียนที่ทำให้มีอาชีพ นั่นล่ะคืออาชีวศึกษา  ความหมายของอาชีวศึกษานั้นยังไม่ลงตัว แต่มีข้อสังเกตที่ทำให้อาชีวศึกษา ต่างจากการประกอบอาชีพคือ 1ระดับของการศึกษา และอาชีพที่แตกต่างกัน แต่อย่างไรก้อตาม อาชีวศึกษาไม่ใช่การเรียนเพื่อการประกอบอาชีพเพียงเท่านั้น แต่เป็นการพัฒนาให้ผู้เรียนมีทักษะที่ใช้ในการดำรงชีวิต การติดต่อสื่อสาร และทักษะที่จำเป็นในการอยู่ร่วมกันในสังคม
.........เป้าหมายของอาชีวศึกษา คือ เพื่อสร้างให้ผู้เรียนมีความสามารถในการทำงานได้ โดยต้องมีคุณสมบัติ คือ 1.ความเป็นเอกในการแข่งขัน 2.ผลิตผลงานที่มีคุณภาพ 3.มีทักษะปฎิรูปแบบผสมผสาน 4.มีคุณค่าและจริยธรรม 5.เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง 6.ตระหนักในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม  ซึ่งคุณสมบัติทั้ง 6 ทำให้เกิดเป้าหมายที่แท้จริงของอาชีวศึกษา ที่ว่า" ทักษะเยี่ยม เปี่ยมคุณธรรม ล้ำเลิศวิชา ใช้เวลาให้เกิดคุณ"